تبلیغات
.: جهاد مقدس :. - معلّم

معلّم

دوشنبه 12 اردیبهشت 1390 20:49

 
ارسال شده در: راه در کلام عالم دین ،

بسم الله الرّحمن الرّحیم 

الرّحمن* علّم القرآن*خلق الانسان* علّمه البیان*... . 

فصل الفصول حقیقت انسان

(استاد جوادی آملی(1389)، انسان، اسراء، صص 111-110 )

انسان متالّه که در سایه تعلیم قرآن کریم به انسانیت دست یافته، از وضعیت روشنی بهره مند است و در همه امور حیات خود می تواند با شفافیت تمام سخن بگوید. او می داند از کجا آمده است و به کجا می رود. نیز رابطه او با خودش، جهان اطراف و روابطی که بین اجزای جهان برقرار می کند، مبرهن است. در اصطلاح قرآن کریم به چنین فضای روشن و شفافی که مبیّن و واضح است، "بیان" می گویند و فصل الفصول حقیقت انسان، همین "بیان" است که در سوره مبارک "الرحمن" آمده است. تنظیم آیات این سوره مبارکه(آیات 4-1) نشان می دهد که انسانیت انسان، به تعلّم معارف قرآنی است. بر پایه این آیات، خدای الرّحمن، قرآن را تعلیم  داد و می دهد. وقتی کسی می گوید که مهندس تدریس می کند، یعنی درس هندسه می آموزد و ... . بر این اساس، جمله "الرّحمن درس می دهد"، یعنی رحمت را تعلیم می دهد و از بارزترین مصادیق رحمت و بهترین و برترین رحمت خدای رحمان، همین قرآن است.

در این آیات، خلقت انسان به دست ذات پاک باری تعالی، پس از مسئله تعلیم قرآن آمده است؛ در حالی که به ظاهر، نظم طبیعی اقتضا می کرد که خدا بفرماید "الرّحمن* خلق الانسان* علّم القرآن* علّمه البیان"، زیرا گر چه این آیات با "ف" یا "ثم" به یکدیگر عطف نشده است، ولی همین ترتیب ذکری، بیان کننده این مطلب عمیق است که تا کسی قرآن را در مکتب "الرّحمن" فرا نگیرد، انسان نمی شود و تا انسان نشود، سخن او بیان نیست، بلکه مبهم است، به سخن دیگر، بر پایه هوا سخن می گوید و بر اساس هوس کار می کند، مانند دیگر حیوانات که کارشان مبهم است. پس اینان نیز بهیمه اند و فعلی بیان است که فاعل آن انسان باشد و کسی انسان است که اهل قرآن باشد، از این رو ذات اقدس الهی نخست، از قرآن و سپس از انسان و بیان سخن می گوید. این ترتیب نشان می دهد که انسانیت پس از تعلیم قرآن پدید می آید. بنابراین تعلیم معارف قرآن به روح انسان شرافت وجودی می دهد و انشای چنین خلقی "فتبارک الله احسن الخالقین" را به دنبال دارد و دمیدن چنین روحی، امر به سجود را در پی می آورد (سوره مبارکه حجر، آیه 29)... .

_____________________________

...

 




هم اندیشی