تبلیغات
.: جهاد مقدس :. - عالمی یا جویای علم؟

عالمی یا جویای علم؟

سه شنبه 21 شهریور 1391 09:19

 
ارسال شده در: راه در کلام عالم دین ، /سلام بر بهانه خلقت! ،

أعوذُ بِالله من الشّیطانِ الرّجیم

 

بِسم الله الرَّحمن الرَّحیم

 

سلام خداوند بر پیشوایان هدایت؛ سلام خداوند بر شما، ای دلایل کامل و واضح بر مردم دنیا در هدایت همه جانبه به سوی خدا؛ سلام بر شما که معدن رحمت، گنجینه های علم و دانش هستید. سلام بر شما که پابرجایی و ثبات سرزمین ها و حکومت ها بر اطاعت و پیروی از  دستورات شما بنا نهاده شده است. سلام بر شما که خاندان نبوّت و فرزندان رسول الله(صلّیِ الله علیه و آله و سلّم)، رحمتی فرستاده شده به سوی مخلوقات هستید. سلام بر شما که خداوند شما را برای خود برگزید و انتَجَبَکُم لِنورِهِ وَ أَیَّدَکُم بِروُحِه!

السّلام علیکَ یا صادِقاً مُصَدَّقاً فِی القَولِ و الفِعلِ وَ صَلَّی اللهُ علی محمّدٍ و الِ مُحمَّدٍ

 

السّلام علیکَ یا صادِقاً مُصَدَّقاً فِی القَولِ و الفِعلِ وَ صَلَّی اللهُ علی محمّدٍ و الِ مُحمَّدٍ

 

 

 

الأمالی للشیخ الطوسی، بِإِسْنَادِ أَبِی قَتَادَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ جعفر بن محمّد(صلوات الله علیهما) أَنَّهُ قَالَ:

 لَسْتُ أُحِبُّ أَنْ أَرَى الشَّابَّ مِنْكُمْ إِلَّا غَادِیاً فِی حَالَیْنِ إِمَّا عَالِماً أَوْ مُتَعَلِّماً فَإِنْ لَمْ یَفْعَلْ فَرَّطَ فَإِنْ فَرَّطَ ضَیَّعَ فَإِنْ ضَیَّعَ أَثِمَ وَ إِنْ أَثِمَ سَكَنَ النَّارَ وَ الَّذِی بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ(بِحاراأنوار، ج1، ص170).

 

در أمالیِ "شیخ طوسی"(قرن4 ه.ق) از "أبی قَتادة" و او از "امام جعفر صادق(صلوات الله علیه)" روایت کرده که ایشان فرمودند:

دوست ندارم جوانى را از شما مسلمانان ببینم مگر آنكه روز او به یكى از دو حالت آغاز شود: یا تحصیل كرده و عالم باشد، یا متعلّم و دانشجو. اگر هیچ یك از این دو حالت در وى نباشد و با نادانى به سر بَرَد، در اداء وظیفه كوتاهى كرده است. پس مسامحه در اداء وظیفه، ضایع کردن حقّ جوانى است و تضییع جوانى به گناهكارى منجر مى‏شود. اگر مرتكب گناه شود، به خداوندى كه پیامبر اعظم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) را به نبوّت فرستاده قسم، كه در عذاب الهى مسكن خواهد گزید!

 

 

السلام علیک یا جعفر بن محمّد الصّادق یا بن رسول الله(صلّی الله علیه و آله و سلّم)

 

 

 

و امّا  منظور از علم و حقیقت دانش!

      منظور از علم باید روشن گردد، چرا که علم از جمله اصطلاحاتی است که معنای آن دگرگون شده است. در گذشته علم بر معرفت بارى تعالى و شناخت آیات و افعال او در میان بندگان و آفریدگانش اطلاق مى‏ گردید، به مرور در این واژه تصرّف شد و آن را تخصیص داده(فیض کاشانی،1417ه.ق،ج1، 109) و جزئی کردند و اندک اندک سکولاریزه گردید. این سکولاریزه شدن به معنای "الحاد"نیست. بلکه بی تفاوتی و نادیده گرفتن خالق است. مثلا گفته می شود که برگ به طور طبیعی می افتد؛ حال آنکه ذکر  "خالق" عمدا از این میان برداشته شده و این ادبیات، به مرور در میان موحّد و غیره جای باز کرد! در پست های قبل در این رابطه مطالبی ذکر شده است.

 

 

 

نَوَادِرُ الرَّاوَنْدِیِّ، بِإِسْنَادِهِ عَنْ "مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ(صلوات الله علیهم أجمعین)" قَالَ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّی الله علیه و آله و سلّم):

 مَنْ تَعَلَّمَ فِی شَبَابِهِ كَانَ بِمَنْزِلَةِ الرَّسْمِ فِی الْحَجَرِ وَ مَنْ تَعَلَّمَ وَ هُوَ كَبِیرٌ كَانَ بِمَنْزِلَةِ الْكِتَابِ عَلَى وَجْهِ الْمَاءِ (بحار، ج 1، ص222ا؛ لنوادر للراوندی، ص18)

 

از حضرت موسى بن جعفر(صلوات الله علیه) روایت شده که فرمودند: آموخته‏هاى دوران جوانى مانند نقشى كه بر سنگ حَجّارى شده باشد، ثابت و پایدار می ماند... .

 

همنشینی با علما، برکت را بر زندگی دنیای مردم جاری می سازد. 

 

قالَ رسولُ الله(صلّی الله علیه و آله و سلّم):

 

سَیَأْتِی زَمَانٌ عَلَى النَّاسِ، یَفِرُّونَ مِنَ الْعُلَمَاءِ كَمَا یَفِرُّ الْغَنَمُ مِنَ الذِّئْبِ؛ ابْتَلَاهُمُ اللَّهُ بِثَلَاثَةِ أَشْیَاءَ:      الْأَوَّلُ یَرْفَعُ الْبَرَكَةَ مِنْ أَمْوَالِهِمْ و ... (بِحارالأنوار، ج22،صص455-454).

 

بیاید بر مردم زمانی که از عُلمای خود فرار می کنند، همانند گوسفندی که از گرگ می گریزد. در این زمان خداوند به دلیل این عمل، آن مردم را به سه چیز گرفتار می کند: اوّل؛ رفتن برکت از زندگی و اموال آن مردم است... .

 

 

أعوذ بالله مِنَ العُسر !

 

 

       حال، به خود و زندگی خود نظری اجمالی بیندازیم. آیا مصادیق گریز و دوری جستن از عُلما را می بینیم؟ از فرم پوشش، آرایش مو، راه رفتن، طرز صحبت کردن، چیدمان خانه، از موادغذایی که تهیه می کنیم تا خوراک روزانه مان، جملاتی که برای ابراز احساسات رد و بدل می کنیم و ... ! همه اینها را از کجا و چگونه بدست آورده ایم؟ مربّی و راهنمای ما در انتخاب این امور کیست؟

 به بهانه افزایش سرانه مطالعه در جامعه؛ ذهن، نیروی جوانی و قدرت تخیلّ مان را اسیر چه نوع کتاب هایی می کنیم؟ طرز رفتار، گفتار و نوع مَنش مان با خانواده، دوستان، هم کلاسی و هم دانشگاهی نامحرم(جنس مخالف) را از چه کانالی دریافت می کنیم؟ فرم لباس و پوشش خانم های محجبه ما، برگرفته از شریعت اسلام است یا منطبق با نظر و مُد ارائه شده از سوی شرکت های تولیدکننده ملزومات حجابی(!)؟ کیفیت و نوع خوراک ما از دستورات اهل بیت(صلوات الله علیهم أجمعین) اخذ شده یا منطبق با استانداردهای تغذیه ای سازمان های جهانی است؟

...

و بدین ترتیب قرار است که سطح شعورمان تا کجا تنزّل یابد؟ سلیقه و علایق مان تا چه حد تغییر کند؟ و ذائقه مان مطابق با میل چه کسانی تنظیم شود؟

فطرت مان که تغییر کرد، آنوقت طبق فرمایش حضرت أمیرالمؤمنین(صلوات الله علیه) امور بد را خوب می پنداریم و خوبی را بد!

 

 

 

منابع:

1. فیض­کاشانی(قرن 11ه.ق)، محمّدبن­مرتضی(ملاّمحسن)، المُحَجَه البَیضاء فی تَهذیب الإحیاء، تصحیح و تعلیق: علی­اکبر غفاری، قم: جامعه مدرسین، چاپ چهارم، 1417ه.ق، جلد اوّل، ص109.

 

2.  علامه مجلسی(قرن11ه.ق)، محمّدباقر، بِحارالأنوار الجامعه لِدُرَرِ اخبار الأئمّه ­الأطهار(صلوات الله علیهم أجمعین)، تهران: اسلامیّه، 1385ه.ق، جلد22، صص455- 454.

 

3.  شیخ صدوق(قرن4 ه.ق)، ابوجعفر محمّد بن علی بن حسین بن بابویه قمی، معانی الأخبار، قم: مؤسسه نشر اسلامی لجماعة مدرسین، چاپ اوّل، 1403ه.ق. ص130.

 

4.  راوندی(قرن5 ه.ق)، سیّد فضل الله، النَوادر للراوندی، قم: دارالکتاب، چاپ اوّل، جلد اوّل، ص 18.

 




هم اندیشی