تبلیغات
.: جهاد مقدس :. - (قسمت سوم)

(قسمت سوم)

دوشنبه 21 اسفند 1385 11:03

 
ارسال شده در:

 "این زندگانی چند روزه دنیا افسوس و بازیچه ای بیش نیست، و زندگانی اگر مردم بدانندبحقیقت دار آخرت است."سوره عنکبوت،آیه۶۴

...

اما منابع ترکی، تاریخ های قدیمی تری ذکر می کنند. "بریسل" (Brisel – Kahvaler Kitab) در کتاب قهوه اش، تاریخ اوّلین کشف آن را 1258 میلادی ذکر می کند. داستان او به شیخی به نام عمر اشاره می کند که قهوه را تصادفاً بر اثر گرسنگی و خوردن دانه های این گیاه کشف می کند. این ماجرایی معمول در دید منابع ترکان است که می گوید قهوه قویا مدت‌ها قبل از قرن پانزدهم در بین مسلمانان شناخته شده بوده است.

صنعت ساخت قهوه جوشهای سرامیکی و فلزی مدت‌ها قبل در سده‌های 13 و 14 میلادی در بلاد اسلام وجود داشته است. حتی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قهوه برای مسلمانان ،قبل از تاریخ پیشنهادی 1258 بریسل شناخته شده بوده است.

ما می دانیم که  "ابن‌سینا" در هزاره اوّل میلادی از قهوه به عنوان دارو استفاده می کرده است. اشاره و توضیحی درباره خواص پزشکی آن در کتاب معروفش "قانون الطب" دیده می شود که قهوه را چنین معرفی می کند:

 " دانه گیاهی است که از یمن می آید. نوع بهتر آن زرد رنگ و سبک و خوشبو است. نوع سفید و سنگینش بد است. بدن را سرحال می آورد. پوست را تمیز می کند، و بخارات زیر آن را خشک می کند، و بوی بسیار خوبی به دهان و تمام بدن می بخشد." این سند حداقل وجود و استفاده از قهوه در یمن را در قرن دهم میلادی اثبات می کند.

 حتی"زکریای رازی" نیز قبل از ابن‌سینا بعضی از خواص سودمند پزشکی قهوه را ذکر کرده است. اما هر دو آنان به جای "قهوه" از نام حبشی آن، "بونک" (Bunc) استفاده کرده‌اند!

" اوکرز" (Ukers) کشف قهوه را به سال 750 میلادی نسبت می دهد و می گوید که چوپانی عرب به نام خالد در حبشه متوجه تغییر حالت رفتاری بزهایش هنگام خوردن بوته ای خاص شد. و این بوته به عنوان درخت قهوه شناخته شد. این داستان به کرّات تکرار شده و توسط اکثر مورخین مورد قبول است.
    از مطالب بالا به وضوح مشخص می شود که قهوه توسط مسلمانان، در قرن دهم میلادی کشف شده است. ابتدا در یمن مورد کاشت و بهره‌برداری قرار گرفته است، یمنی ها به جای خوردن دانه ها ، آن‌ها را می جوشاندند و نوشیندی معروف، "القهوه" را به‌وجود آوردند.

همچنین اتفاق نظر وجود دارد که اوّلین استفاده کنندگان قهوه صوفیان بودند که به عنوان دارویی برای شب زنده داری - از برای ذکر و عبادت -استفاده می کردند. قهوه به باقی مسلمانان یمن و بالاخره به تمامی مسلمانان از طریق مسافران، حجاج و تجار راه پیدا کرد. و بالاخره زمانی در قرن پانزدهم، به ترکیه عثمانی رسید.
طبق گزارش "عبدالقدیر الجزیری" در حدود سال 1558 در کتابش "عمدات الصفوا" فخر الدین ابوبکر ابن ابی یزید المکی ذکر کرده است که قهوه در اواخر قرن نهم هجری ( پانزدهم میلادی) به مکه رسیده است. او در ادامه سند دیگری ارائه می دهد که جزئیات رسیدن قهوه به قاهره را بازگو می کند. "ابن عبدالغفار" ذکر کرده است که در دهه اوّل سده دهم هجری دانشجویان یمنی مدرسه الازهر، قهوه آورده و استعمال می کردند تا در مجمع های ذکر بهتر عمل کنند. و از الازهر قهوه خیلی سریع به خیابان‌ها، مغازه‌ها و خانه‌های قاهره راه یافت.

 در اوائل قرن پانزده میلادی (1453) قهوه به ترکیه رسید و اوّلین "قهوهخانه" به نام "کیوا هان" در سال 1475 در استانبول شروع به کار کرد.
   جدا از ذکر تاریخ اوّلین آشنایی مسلمانان با قهوه، اکثر مقالات درباره قهوه در غرب به مشکلات قهوه و قهوه
خانهها در بلاد اسلام می پردازند، با این ادعا که اسلام مخالف استعمال قهوه بوده به دلیل اعتیادش!
این درست است که قهوه
خانهها خیلی مورد علاقه نبودند به دلیل محیط و ذات خوش گذرانه شان! اما این مسئله‌ای بسته به سنت و محلات و شخصیت‌های  خاص بوده و عقاید متعدد و مختلفی درباره آن همانند هر چیز دیگر وجود داشته و نمی توان عمومیتش داد و گفت "اسلام با قهوه مخالف بود."

ادامه دارد...


ترجمه:حبیب الله شهبازی


هم اندیشی